lijn

BRONNEN VAN DIOXINEN

Index: chloor, PVC en dioxinen

Algemeen
Hoe gevaarlijk zijn dioxines?
Bronnen van dioxines

Bronnen van dioxinen in Nederland
Bronnen van dioxinen in Vlaanderen
Bronnen van dioxinen in het Verenigd Koninkrijk
Bronnen van dioxinen in USA (engels)
Bronnen van dioxinen in Canada (engels)
Microverontreinigingen van zeeschepen
Dioxinen in materialen
Dioxinen van natuurlijke processen
Een wereldzijde dioxine inventaris van UNEP (engels)
De alternatieven
Conclusie

Chloor en dioxines bij verbranding
Dioxines en emissie van PAK's
Dioxine-emissie van materialen gedurende hun levenscyclus

FABEL

Nul betekent nul. Dioxine emissies moeten geëlimineerd worden, niet gereduceerd... Dus, nul is de enige aanvaardbare emissie van dioxine...

Greenpeace rapport 'Achieving Zero Dioxin' (Nul dioxine bereiken), juli 1994 [1].

lijn

FEITEN EN CIJFERS

Verklaring

Er zijn nooit nul emissies van dioxine geweest en er zullen nooit nul emissies zijn. Als je werkelijk nul wil bereiken, dan moet je alle processen stoppen, of ze nu chloor gebruiken of niet, ook alle verbranding en verhitting moet je stoppen en alle verkeer, inclusief de Greenpeace schepen...

lijn

Bronnen van dioxinen in Nederland

In Nederland werd in 1991 een overzicht gemaakt van vrijwel alle mogelijke bronnen van dioxinen, door TNO, het bekende wetenschappelijk onderzoeksinstituut, in opdracht van de Nederlandse overheid. De onderzoekers hebben zeer veel metingen uitgevoerd. Alle verbrandingsinstallaties werden gemeten, de hele chloorindustrie werd gemeten en sommige andere mogelijke bronnen werden gedeeltelijk gemeten, vanwaaruit schattingen werden gemaakt naar de totale hoeveelheid, geëmitteerd naar lucht.
Zij geven ook aan wat de verwachte emissies zijn voor het jaar 2000, nadat een groot aantal investeringen zal zijn uitgevoerd om de dioxine-emissie van alle bronnen te reduceren. De resultaten:

Gemeten en geschatte emissies voor 1991 naar lucht en verwachte 
emissies voor 2000, nadat investeringen werden uitgevoerd om de 
emissies te reduceren:
Alle gegevens uitgedrukt in gram I-TEQ per jaar

Proces                                  1991          2000

Verbranding van huishoudelijk afval:     382             3
Sinter processen:                         26             3
Gebruik van PCP in het verleden:          25            20
Verbranding van chemisch afval:           16             1.7
Verbranding van hout:                     12             9
Verkeer:                                   7             2.6
Metaalindustrie:                           4.0           4.0
Verbranding van steenkool en bruinkool:    3.7           3.7
Hoge temperatuur processen (o.m. glas):    2.7           2.7
Verbranding van hospitaal afval:           2.1           0
Afbranden van kabels en motoren:           1.5           1.5
Verbranden van afvalolie:                  1.0           1.0
Chemische productie processen
inclusief chloor- en PVC-industrie:        0.5           0.5
Verbranden van biogas and slib:            0.3           1.5
Asfalt menging:                            0.3           0.3
Crematoria:                                0.2           0.2

Total:                                   484            54.7 g I-TEQ/year

Bron: Emissies van dioxinen in Nederland, RIVM/TNO, 1991 [3].

Zoals je kan zien, is de hele chloorindustrie van vandaag slechts verantwoordelijk voor één duizendste van de totale dioxine emissie in Nederland.
Enkel het - nu verboden - gebruik van pentachloorfenol voor de behandeling van hout dat jaren geleden met dioxinen verontreinigd was, zal ook nog vele jaren in de toekomst dioxine-emissies geven.

Bronnen van dioxinen in Vlaanderen

In Vlaanderen (Het Noorden van België), was er een recent overzicht:

Gemeten en geschat voor 1995 naar lucht:
Alle gegevens in gram I-TEQ per jaar

Proces                                           1995        variatie
                                                          E-fact  precisie

Verbranding van huishoudelijk afval:              187        0       0
Verwarming van woningen (voornamelijk uit hout):  122        2-3     0
Non-ferro metalen:                                107        2       1
Verbranding van hospitaal afval:                   95        1       1
Sinterprocessen:                                   53.2      2       0
Kalkovens:                                         33.4      2       0 
Verbranding van industrieel afval:                 20.9      1       1
Cementovens:                                       20.8      2       0 
Industriële verhitting:                             7.00     2       0
Electrostaal:                                       6.42     2-3     0
Incidentele branden:                                2.56     2       2 
Kooksproductie:                                     2.31     1       0 
Verkeer:                                            1.71     1       0 
Electriciteit:                                      1.07     2       0 
Verbranding van slib:                               0.75     1       1
Crematoria:                                         0.19     1       0
Chloor- en VCM-productie:                           0.05     1       0
Verbranding van biogas:                             0.012    2       1
Papierbleking:                                      0        2       1

Totaal:                                           662 g I-TEQ/jaar

E-fact:   dit is de variatie in decades van de beschikbare 
          metingen bij soortgelijke processen.

precisie: 0 = min of meer precies gekend uit metingen
          1 = niet volledig bekend, aangevuld met schattingen
          2 = geen preciese gegevens bekend, geschat

Bron:  VITO, Materiaal dossier dioxines, 1995 [4].

Zij hebben ook een onderzoek gedaan naar de dioxinebronnen naar water:

Gemeten en geschat voor 1995 naar water:
Alle gegevens uitgedrukt in gram I-TEQ per jaar

Proces                                 1995        variatie
                                                 E-fact  precisie

Sinter processen:                       3.19        2       0
Cokesovens:                             0.23        2       0 
Chloor- en VCM-productie:               0.222       1       1
Crematoria:                             0.19        1       0
Verbranding van afval:                  0.0575      1       1
Verbranding van industrieel afval:      0.021       1       1
Incidentele branden:                    0.015       2       2 
Papierbleking:                          0           1       0

Totaal:                                 3.77 g I-TEQ/jaar

De totale hoeveelheid dioxinen, gemeten in vast afval, was 485 g I-TEQ per jaar, voor meer dan 97% afkomstig van huisvuilverbranding.

Bronnen van dioxinen in het Verenigd Koninkrijk

In het Verenigd Koninkrijk werd recent een inventaris van dioxinebronnen gepubliceerd:

Gemeten en geschatte emissies naar lucht:
Alle gegevens uitgedrukt in gram I-TEQ per jaar.

Proces                              1995         toekomst kwaliteit
                                min      max       max

Verbranding huishoudelijk:      460      580        15       H/M
Verbranding ziekenhuizen:        18       88         5       H/M
Industriële kolenverbranding:     5       67        67       H/M
Sintering:                       29       54        47       M/L
Verkeer:                          1       45        45       H/L
IJzer en staal:                   3       41        14       M/L
Non-ferro metalen:                5       35        10       M/L
Crematoria:                       1       35        35       H/L
Huishoudelijke kolenverbranding: 20       34        34       L/L
Huishoudelijke houtverbranding:   2       18        18       L/L
Branden in de natuur:             0.4     12        12       L/L
Cement manufacturing:             0.2     11        11       H/M 
Verbranding van stro:             3.4     10        10       L/L
Verbranding van chemisch afval:   1.5      8.7       0.3     M/M
Verbranding van slib:             0.7      6         0.9     H/H
Gasverbranding van stortplaatsen: 1.6      5.5       5.5     M/L
Industriële houtverbranding:      1.4      2.9       2.9     M/L
Verbranding van afvalolie:        0.8      2.4       2.4     M/L
Kalkproductie:                    0.04     2.2       2.2     H/M
Cokesproductie:                            2         2       H/M
Verbranding van banden:                    1.7       1.7     H/H
Asfalt menginstallaties:           0.047    1.6       1.6     H/M
PCP in houtconservering:                   0.8       0.8     L/L
Pesticide productie:              0.1      0.3       0.3     L/M
Ceramiek productie:               0.02     0.06      0.06    H/M
Gehalogeneerde chemicalien:                0.02      0.02    L/M
Glasproductie:                    0.005    0.01      0.01    H/M
Koolstof regeneratie:                      0.006     0.006   H/M

Totaal:                         560     1100       350 g I-TEQ/year

Kwaliteit: De waarden kregen een waarderingscijfer voor kwaliteit 
           de eerste letter geeft de kwaliteit van de productie-
           gegevens in het VK weer, terwijl de tweede letter de
           kwaliteit van de emissiegegevens weergeeft. 
           H = Hoog, M = Medium en L = Laag.

Bron: PCDD/F emissions to atmosphere in the UK and future trends  
(dioxine-emissies in het Verenigd Koninkrijk en toekomstige trends). [10]

Sources of dioxin in the USA

In the USA there was a rough 1994 estimate of dioxin sources, which was updated with more accurate estimates at the beginning of 1998:

Average estimates of the 1998 USEPA dioxin inventory to air:
All figures expressed in gram I-TEQ per year.

Sources of dioxins to air in the US
Process	dioxin

Municipal waste incineration	1100
*Backyard trash burning []**	1125
Inadvertent landfill fires []**	1050
Hospital waste incineration	461
Metal smelting	293
Forest, brush & straw fires	208
Wood, coal, vehicles	198
Cement kilns	171
Iron ore sintering	25
Sewage sludge incineration	15
Vinyl manufacturing	11

Source: USEPA draft dioxin inventory 2000 [53]
[*] Backyard trash burning evaluation, USEPA, November 1997 [54]. See next item
Order-of-magnitude estimate.
[**] Comment of the peer review panel for the dioxin inventory.
Order-of-magnitude estimate.

Most of the dioxin leaving the stacks, waste water treatment, via sludge disposal and PVC resin from the EDC/VCM/PVC manufacturing in the US were measured. The emissions to different environmental compartments can be compared with the USEPA estimates:

Average dioxin emissions from PVC manufacturing to different environmental compartments compared to total estimates:
All figures expressed in gram I-TEQ per year.

PVC manufacturing vs. total dioxin emissions
Compartment	*PVC []**	Total Sources []**

Air	11.3	2,745
Water	0.6	20
Land	0.7	208
Products	3.1	25,050

Total	15.7	28,023

[*] Vinyl Institute investigation of dioxin emissions from EDC/VCM/PVC manufacturing [55].
[**] USEPA draft dioxin inventory 1998 [53]

The high amounts of dioxin in "products" is mainly from the treatment of wood and other natural biodegradable products, to prevent biodegradation during their useful life...

Greenpeace has supplied their own "estimates" of dioxin emissions from the PVC industry to the USEPA. These were based on dioxin content of "stolen" wastes of the production that are not leaving the factories at all, but in general are burned on site. The emissions of the incinerators that burn that kind of waste are included in the above figures...

Backyard barrelburning of household waste in the US

The USEPA has done some testing on the practice of backyard trash burning, which is still quite common in rural communities. For that purpose they used two scenario's, one of the non-recycler, burning everything that comes out the household bin, the other of the avid recycler, who takes out a lot of recyclable material. The non-recycler generates an average 4.9 kg of trash per household per day, while the avid recycler has only 1.5 kg/day. The average composition of both scenario's, based on realistic estimates, is quite different, so are the results. Tests 1 and 2 are with trash of the avid recycler, tests 4 and 5 for the non-recycler, test 3 was a blank test.

Measured emissions from backyard barrel burning:
Figures expressed in adjacent units

Results from the barrel burning tests
Type of waste	Avid Recycler		Non-recycler		Units
Test number	1	2	4	5	Units

Max. temp. base of barrel	440	300	740	640	°C
Max. temp. above barrel	280	500	300	650	°C
PVC in feed	4.5	4.5	0.2	0.2	%
Targeted volatile organic compounds	2916	1189	6147	2408	mg/kg
Tentatively identified VOC's	5373	2636	17517	11262	mg/kg
of which benzene	1068	378	1765	708	mg/kg
Chlorinated benzenes	287	1728	416	423	mg/kg
Polycyclic aromatic hydrocarbons	23.51	24.44	82.36	49.71	mg/kg
of which benzo(a)pyrene	1.12	0.23	3.12	1.12	mg/kg
Aldehydes and ketones	218	69	3958	1629	mg/kg
Sum PCDD/F on particulate and in vapor	0.493	0.0462	0.0523	0.0363	mg/kg
of wich sum 2,3,7,8 congeners	0.113	0.006	0.046	0.035	mg/kg
EPA-TEQ PCDD/F	2.769	0.172	0.157	0.067	µg/kg
Sum PCB's in vapor	1.01	0.93	3.08	2.63	mg/kg
PM10	7.46	4.18	21.28	16.23	g/kg
of which PM2.5	6.93	3.58	20.07	14.8	g/kg
Estimated copper emission in particulate	15.02	6.18	2.16	0.57	mg/kg
HCl in vapor	3.28	1.51	0.48	0.09	g/kg

Source: Backyard trash burning evaluation, USEPA, November 1997 [54].

Comment:
Dioxin releases from backyard trash burning, according to the USEPA researchers, can be influenced by the amount of PVC in the trash, the burning temperature and trace elements like copper. From the literature, we know that the chlorine/PVC content in the feed has little influence, while temperature, metals like copper and amount of particulate have a very large influence (see chemistry of dioxin formation).
This is also the case here: Although PVC is twenty times higher in the waste of the avid recycler (I wonder why, PVC can be recycled just as well!), that gives not more dioxin in test 2, compared with 4 and 5. Even if the differing test 1 is included, PVC in the waste shows only a weak correlation (0.58) with sum dioxin and if only the toxic 2,3,7,8-congeners are counted, there is even a negative correlation (-0.52)! A much stronger correlation exists with the combination of copper content of particulate and the amount of particulate (0.95) and if this is combined with the amount of HCl in the vapours, it is a near fit (0.997).
But even if you don't take into account the other influences, you can see that there is no direct correlation between PVC in the input and dioxin formation: 22 times more PVC in the input only gives 6 times more (sum) dioxin.

Like in all incineration or fires, here too it can be seen that the PAH emissions are much more important than dioxin emissions. That is also the case for the toxicologic relevance: in all cases, the cancerogenity of the amounts of benzo-(a)-pyrene, compared to I-TEQ dioxins are 80-500 times higher, even when large amounts of PVC were burned.

More important is the fact that backyard trash burning of only one household equals or surpasses the pollution of a full scale Municipal Waste Combustor (MWC), burning the waste of 37,000 non-recycling or 121,000 recycling households... It seems that Greenpeace and other groups are wasting their time by pointing to MWC's as dioxin source. These can perform even better, but backyard burning should be forbidden (as is already the case in Flanders/Belgium). Or would acting against backyard burning cost them too much members?

Sources of dioxin in Canada

At the beginning of 1999, the Canadian EPA released an inventory of dioxin sources in Canada.

PCDD/PCDF atmospheric releases in Canada in 1999 [*]:
All figures expressed in gram I-TEQ per year.

Dioxin Atmospheric Releases in Canada

Sector	1990	1997	*1999 []**
Municipal Waste Incineration	204.0	152.0	82.2
Wood Combustion (residential)	35.7	35.7	35.7
Iron Manufacturing: Sintering Plants	42.9	42.9	23.5
Pulp & Paper: Boilers Burning Salt Laden Wood	10.5	10.5	10.5
Steel Man.: Electric Arc Furnaces	9.1	10.2	10.2
Fuel Combustion Diesel (Traffic)	8.7	8.7	8.7
Oil Combustion (residential)	7.0	7.0	7.0
Electric Power Generation	3.4	4.6	4.6
Wood waste combustion (saw mills ans P&P mills)	4.4	4.4	4.4
Cement Kilns	2.6	2.8	2.8
Hospital Incinerators	8.3	2.5	2.5
Chemical Production (air releases)	2.2	2.0	0.3
In-service Utility Poles	1.9	1.9	1.9
Wood Preserving Plants	1.8	1.8	1.8
Hazardous Waste Incinerators	2.1	1.3	0.8
Pulp & Paper: Kraft Liquour Boilers	0.7	0.7	0.7
Federal Incinerators	1.3	0.6	0.6
Steel Foundries EAF	0.4	0.5	0.5
Sewage Sludge Incinerators	0.3	0.3	0.3
Base Metals Smelting	0.1	0.1	0.1
Secondary Lead Smelters	0.1	0.1	0.1
Biomedical Waste Incineration	4.9	0.0	0.0
Petroleum refineries (to follow)

Total	353	290	199

Source: Dioxins and Furans and Hexachlorobenzene,
Inventory of Releases
Environment Canada, January 1999 [57].
[*] 1999 = projections.

Microverontreinigingen van schepen

Een onderzoek aan drie schepen tijdens de vaart [5] gaf dioxine emissies, vergelijkbaar met de uitstoot van een modern PVC-bedrijf, waar honderdduizenden tonnen PVC per jaar worden gemaakt.

Gemeten aan de uitlaat van drie schepen tijdens de vaart:

IN                                        UIT
Schip            motor  brand    chloor   HCB+PCB dioxinen PAK's  mononitro-
                 verm.  stof    in brdst.          I-TEQ            PAK's
eenheden          kW    type     mg/kg     ng/m3   ng/m3   μg/m3    μg/m3

Ferry:           4,895  fuel      11        40      0.15     78      5.9
Rijnaak:           772  gasolie  n.a.      165      0.03     41      0.3
Containerschip: 19,750  fuel       1.2      60      0.10     21      2.2

n.a.= niet aantoonbaar
μg = microgram

PAK's zijn niet-gechloreerde polycyclische aromatische koolwaterstoffen, van wie verscheidene leden zeer sterk kankerverwekkend zijn. De genitreerde variant heeft stoffen die tot de sterkst kankerverwekkende en mutagene stoffen behoren die tot op heden werden gevonden.

Als we aannemen dat het gemiddeld brandstofverbruik rond 1 ton/kW.jaar ligt voor een normaal commercieel gebruikt schip, dan kunnen we de jaaremissies berekenen:

Berekende jaaremissies van drie schepen tijdens de vaart:

Schip           HCB+PCB   dioxinen  PAK's  mononitro-
                           I-TEQ            PAK's
eenheden            g       mg       kg      kg

Ferry:             7.8      28      15.3    1.16
Rijnaak:           5.1       1       1.3    0.01
Containerschip:   47.4      79      16.6    1.71

Commentaar:
Om een vergelijking te maken: de gemiddelde dioxine-emissie bij de productie van 500.000 ton PVC in het bedrijf waar we werken, is 50 mg/jaar...

Dioxine-inhoud van materialen

PVC en andere gechloreerde materialen worden ervan beschuldigd dat ze dioxinen bevatten. Infeite was dat zo in het verleden voor relatief hoge hoeveelheden in gechloreerde fenolen en soortgelijke chemicaliën, maar tegenwoordig wordt de vorming van dioxinen voorkomen, of ze worden verwijderd vooraleer de producten op de markt komen. In andere gechloreerde producten worden geen aantoonbare hoeveelheden dioxinen gevonden op het ogenblik dat ze het bedrijf verlaten.
Recente onderzoeken in de USA en Europa, waar een groot aantal monsters van vers PVC-poeder getest werden, bevestigen dat. Maar met dioxine bevattend stof dat overal rondwaart, neemt het dioxinegehalte van elk materiaal toe. Dat is het geval voor alle plastics en voor papier. Dat is ook het geval voor droogkuis (chemisch reinigen): het reinigingsmiddel bevat veel meer dioxinen na gebruik, als gevolg van het uitwassen van stof uit de kleding. Algemeen stof kan ook de oorzaak zijn dat gerecycleerd karton en papier veel meer dioxinen bevat dan vers papier, zelfs wanneer ongebleekte of "chloorvrije" vezels werden gebruikt. Of is het de mogelijke invloed van schimmels?
Volgend overzicht kan U een indruk geven van de dioxine-hoeveelheid die in verschillende materialen en processen werd gevonden:

Dioxinen gevonden in verschillende materialen.
Alle gegevens uitgedrukt in microgram I-TEQ/ton. 

Materiaal                           minimum   gemiddeld   maximum

Verschillende papiersoorten:
Gerecycleerd karton (chloorvrij):                2.5
Totaal chloorvrij (TCF) Kraftpapier:             0.35
Ontinkte recyclepulp (kranten):                  0.19
Vers krantenpapier:                              0.07
Ongebleekt Kraft:                                0.02
Gebleekt Kraft (chloor/-dioxyde):                          0.01

Andere materialen:
Kookhaard filterstof:                          170
Luchtfilter auto:                               84
Luchtfilter huiskamer:                27                  29
Stofzuigerstof:                        8.3                12
Kledingdrogerlint:                     2.4                 6.0
Polyethyleen verpakking:               0.1                 4.7


Bron: Ubiquitous nature of dioxins (Alomtegenwoordig dioxine)[7].

Commentaar: Zoals je kan zien, zijn er geen chloorvrije of dioxine-vrije materialen. En "Totaal chloorvrij papier" is niet alleen onbestaand, het bevat bovendien nog eens minstens 35 keer meer dioxinen dan papier dat met moderne chloor/chloordioxyde bleking werd gemaakt. Zie ook "Chloor en papierbleking" .

Dioxinen van natuurlijke processen

Bosbranden zijn een mogelijke oorzaak van dioxinen in de natuur. Schattingen varieren van enkele grammen tot enkele kilogrammen per jaar. Inderdaad werden dioxinen gevonden in de bast van duizenden jaren oude redwoods en in menselijk lichamen van 6.000 jaar oud. Of dat een grote bron van dioxinen in de natuur is, is niet erg duidelijk.
Veel interessanter zijn compleet biologische routes, waarbij dioxinen worden aangemaakt. Een groot aantal houtrotzwammen en schimmels en zowat de helft van alle paddestoelen gebruiken oxyderende en chlorerende verbindingen om de lignine, de lijm die de sterkte van planten uitmaakt, af te breken. Zij doen dat om de cellulose te bereiken, die ze als energiebron nodig hebben. Deze organismen zijn zeer effectief in het omzetten van anorganisch chloor in alle soorten van organochloorverbindingen, vooral methylchloride, maar evenzeer in chloorfenolen en soortgelijke verbindingen.
Het restant van deze normale biologische afbraak van hout, is een hoeveelheid gechloreerde lignine in water, gechloreerde humus en chloorfenolen in grond, dat laatste zeven keer hoger dan door de wet in Nederland is toegestaan [8]! Van gechloreerde fenolen naar dioxinen is slechts een kleine stap, je hebt slechts waterstofperoxyde nodig, dat door een groot aantal micro-organismen wordt geproduceerd. Dit heeft als resultaat dat, behalve voor "hot spots", in de nabijheid van afvalverbrandingsovens en andere puntbronnen uit het verleden, de hoogste dioxinegehaltes in de grond van bossen wordt gevonden, niet in industriële of verkeersrijke gebieden.
Terwijl een slechte verbrandingsoven ongeveer evenveel dioxinen emiteert als wat er in de oven ging (maar die concentreert dat in de directe omgeving), een goede oven de hoeveelheid dioxinen met 99.9% of meer reduceert, blijkt dat de biologische afbraak van huishoudelijk slib en het biologisch composteren van natuurlijk organisch materiaal de hoeveelheid dioxinen verdrievoudigd! Hoogstwaarschijnlijk is dat het gevolg van dezelfde biologische mechanismen die overal aanwezige natuurlijke chloorfenolen oxydeert.

Dioxinen, gevonden in grond op verschillende plaatsen.
Alle gegevens in ng I-TEQ/kg droog materiaal. 

Plaats                             gemiddeld

Huishoudelijk biologisch slib:        62
bosgrond:                             26
Grond in industriële gebieden:        17
Biocompost:                           14
Grond van wegkanten:                   8
Grond van velden:                      3.5

Bron: Dioxin - Neuere Erkenntnisse zur Toxikologie und Epidemiologie [9].

World wide dioxin emission inventory

The United Nations Environmental Program (UNEP) has made an inventory of official inventories of sources of dioxins/furans [60]. Although only from industrial countries, it gives a good impression of what world wide is known of emitted quantities. Also some trends can be seen: in most countries the amounts of dioxins are falling rapidely, mainly because of stringent rules for incinerator emissions. There still is a large gap between the known emissions and what can be estimated as total emissions, based on measured world wide deposits.
The total deposit of PCDD/PCDF to land was calculated to be 12,500±1,300 kg sum (not I-TEQ!) per year. No world wide data were available for deposits into the oceans, but limited data and non-detects in Antarctica points to remote area deposits which are approaching zero. The authors therefore add 610±1,500 kg sum TCDD/F for the deposition into oceans. That makes a total of 13,100±2,000 kg sum TCDD/F. Using a calculation factor of 60 for the conversion of sum PCDD/F to I-TEQ, the annual deposition therefore would be 220±30 kg I-TEQ/year.

A rough estimate of known sources in industrial countries, recalculated for global emissions comes to 3,000±600 kg sum TCDD/F or approximately 50±10 kg I-TEQ/year. That is less than one quarter of the estimated deposits... Our impression is that the emissions of biomass combustion, especially forest fires, are highly underestimated:

Global PCDD/F emissions, reference year 1990
Process	Emission Factor sum µg/kg	Production Mton/yr	Total Emission sum kg/yr	Rem

Waste incineration	13	87	1,130
Cement kilns (+hazwaste)	2.6	260	680
Biomass combustion	0.04	8700	350
Ferrous metal production	0.5	700	350
Cement kilns (no hazwaste)	0.2	1600	320
Medical waste incineration	22	4	84	[*]
Sec. copper smelting	39	2	78
Leaded fuel combustion	2800	3800	11	[**]
Unleaded fuel combustion	320	3800	1	[**]

Total sum PCDD/F kg/yr			3000
I-TEQ PCDD/F kg/yr			50

[60].

[*] Emission factor and production data only for the USA
[**] Emission factor units = pg/kg, production units = km/yr

lijn

DE ALTERNATIEVEN

Alle vormen van verbranding of verhitting, alle processen die enige vorm van fossiele brandstof gebruiken of eender welke vorm van brandstofverbruik bij transport, geeft emissies van dioxinen, ongeacht de hoeveelheid chloor in de brandstof. Zie Chloor in verbranding en dioxine emissies. En niets kan geproduceerd en/of gerecycleerd en/of verbrand worden zonder dat er dioxinen worden geëmitteerd. Zie dioxine emissies van materialen gedurende hun levenscyclus.
Behalve voor emissies uit het verleden, zijn de chloorindustrie en chloorproducten als dioxinebron te verwaarlozen.

CONCLUSIE

Er is geen reden om de dioxine emissies van chloorprocessen anders te behandelen dan bij chloorvrije. En er is zeker geen enkele reden om de chloorindustrie van vandaag te beschuldigen dat het de hoofdoorzaak van grote hoeveelheden dioxinen in het milieu is.
Het is voor 0,1% waar dat de chloor- en PVC- industrie een bron van dioxinen is, maar het is voor 99,9% een leugen. En het is groen fundamentalisme om het complete einde van de chloor- en PVC-industrie te eisen om het dioxine probleem "op te lossen", terwijl veel grotere dioxinebronnen zoals huishoudelijke verbranding van hout en de metaalindustrie niet eens worden vernoemd.

lijn

U bent op nivo twee van de Chlorofielen paginas.

Ontwerp: 2 maart 1996.
Laatste aanpassing: 1 maart 2002.
Finale aanpassing: 31 maart 2019.

Welkom pagina

Home Page van de Chlorofielen

Chloor en dioxinen

Giftigheid van dioxinen

Chloor bij verbranding en dioxine emissies