CHLOOR EN GIFTIGHEID

Index: chloor en risico
Chloor en risico
Chloor en giftigheid
Chloor en kanker
Chloor en hormonale werking

FABEL
Ondertussen weten we dat alle gechloreerde chemicaliën
zeer schadelijk zijn voor de mens en het leefmilieu.
Greenpeace pamflet "Chloor is overal" zomer 1994.

FEITEN EN CIJFERS
Uitspraak
Er zijn geen giftige materialen, er zijn alleen giftige
dosissen.
Bron: Paracelsus, een van de pioniers van de toxicologie, ongeveer
400
jaar geleden.
Hoeveel is giftig?
Paracelsus had en heeft nog steeds gelijk. Alles kan dodelijk giftig
zijn, als je er teveel van eet, drinkt, of inademt. Uiteraard zijn
er
enorme verschillen in hoeveelheid. Wanneer je vijftien liter water
drinkt, dan zal je het waarschijnlijk niet overleven. Aan de andere
kant van de schaal, is twee biljoenste gram botuline toxine,
geproduceerd door de botuline bacterie, voldoende om U te doden.
Gechloreerde chemicaliën zitten allen tussen deze twee limieten.
Van PVC-poeder kan men kilogrammen eten, het is niet toxisch bij die
dosis, het wordt niet verteerd en verlaat het lichaam zoals het is.
Zoutzuur, een onmisbaar onderdeel van onze spijsvertering, is enkel
bij
hoge concentraties dodelijk. Chloor is een middelmatig gif en
dioxinen
horen bij de krachtigste vergiften die de mens ooit heeft gemaakt
(maar
niet vrijwillig).
Giftige stoffen in de industrie:
Alle gegevns in ppm (deeltjes per millioen)
dosis die 50% van een aantal ratjes
binnen het uur dood bij inademing: |
| zoutzuur: |
3124 |
| chloor: |
293 |
| methyl isocyanaat (Bhopal): |
5 |
| ozon: |
4.8 |
| TCDD-dioxine equivalent tot: |
0.25 |
Bron: Lijst van giftige stoffen, Ministerie van Arbeid,
Nederland.
Zoals je kan zien is de ramp van Bhopal het gevolg geweest van een
ontsnapping van methylisocyanaat (een stikstofverbinding) uit een
tank.
Greenpeace gebruikt deze ramp om te suggereren dat dat ook met
chloor
of zoutzuur kan gebeuren. Infeite is niets onmogelijk, maar omdat
chloor zestig keer minder giftig is, zullen er in dezelfde
omstandigheden ook zestig keer minder doden vallen. En met zoutzuur
zouden er zeshonderd keer minder slachtoffers zijn.
Giftige stoffen in de natuur
Als je denkt dat de natuur zoet en ongevaarlijk is, dan zal je aan
de
volgende cijfers kunnen merken dat de mens maar een knoeier is in
het
maken van vergiften, als je dat met de natuur vergelijkt:
Gifitige stoffen in de natuur:
Alle metingen in µg/kg
lichaamsgewicht
Ingenomen dosis die 50% van een groep ratten binnen het uur na inname doodt:
|
| strychnine (plant): |
500 |
| TCDD-dioxine (bosbrand, composteren): |
300 |
| Tetradoxine (vis): |
15 |
| Tetanos toxine (bacteria): |
0.0001 |
| Botulin toxine (bacteria): |
0.00003 |
Bron: H. Compaan, onderzoeksinstituut TNO, Netherland.
Een µg/kg lichaamsgewicht betekent dat een microgram -
één millioenste van een gram - voor iedere kg van het
lichaamsgewicht genoeg is om 50% van alle ratjes binnen het uur te
doden. Zo kan je zien dat botuline toxine een tien millioen keer
sterker gif is dan het giftigste dioxine, ongeacht of dat nu door de
mens of de natuur werd gemaakt.

DE ALTERNATIEVEN
Ieder materiaal is toxisch. Aardolie is toxisch, dus elk van aardolie
afgeleid materiaal, of het gebruik van energie, maakt gebruik van
toxische producten. Dat geldt voor zowat alle industrie.
Alle industriele activiteiten geven meer of minder giftig afval. Dat is
zo voor chloorfabrieken en voor bedrijven die geen chloor gebruiken,
voor industriële en voor "natuurlijke" producten. Als dat afval
overeenkomstig wordt behandeld, dan is dat in alle gevallen geen
probleem.
CONCLUSIE
Er is geen reden om giftige gechloreerde chemicaliën anders te
behandelen dan giftige niet-gechloreerde. En er is zeker geen enkele
reden om chloor in het algemeen ervan te beschuldigen dat het meer
giftige (bij)producten geeft dan andere elementen. Infeite is de natuur
zelf een veel sterkere leverancier van extreem toxische producten dan
de mens.

U bent op niveau twee van de Chlorofielen pagina's.
Ontwerp: 10 maart 1996.
Laatste aanpassing: 5 december 2003.
Finale aanpassing: 31 maart 2019.
Welkom pagina
Home page van de
Chlorofielen
Chloor en risico
Chloor en kanker